ผญาจีบสาวกวน ๆ

ชาย..เพียงแต่เหลียวเห็นก้น   สนใจอยากถามไถ่

อ้ายอยากเป็นแฟนเจ้า คันแมนก้นเจ้าอีหลี  นางเอย

พูด….แม่นก้นเจ้าอีหลีบ่ละนาง  นางเอย

 

หญิง..น้องนี้พันธุ์งามก้น  ตนโตฮูปฮ่าง

ก้นของนางอีหลีอ้าย  คันไผพ้อกะแม่นบุญ  อ้ายเอย

พูด…ก้นนางอีหลีตั๊วะละอ้าย  อ้ายเอย

 

ชาย…คันแม่นเป็นก้นเจ้า  สิให่แม่มาขอ

รอข้อยจั๊กเจ็ดวัน  สิหมั่นหมายขอเจ้า

สิเอาทองมาหมั่น  มัดจำกอนแต่ง

ค่าดองแพงกะสิสู่  บอกให่ฮู้ว่าฮักจริง  นางเอย

พูด…คันแม่นก้นเจ้าอีหลีข้อยสิให้แม่ยกขันหมากมาสู่ขอ  ค่าดองแพงท่อใด๋กะสิสู้  นางเอย

 

หญิง…หากะเคยพ้อหน้า  เอ่ยวาจาสิมาแต่ง

ค่าดองแพงสิบล้าน  คันอ้ายสู่สิแต่งนำ  อ้ายเอย

พูด…ค่าดองนางสิบล้านจ้า  อ้ายเอย

 

ชาย…ค่าดองแพงสิบล้าน   มันจิ๊บจ้อยซะเหลือเกิน

เงินอ้ายมีเป็นตัน  สิหมั่นหมายแต่งเจ้า  นางเอย

พูด…ค่าดองสิบล้านมันจิ๊บ ๆ    นางเอย

 

หญิง…ย้านแต่เป็นเงินเก้  ทองเหลืองซุบใหม่

ใส่บ่พอเคิงมื้อ  สิเหลืองแหล่ลอกดำ  อ้ายเอย

พูด…บ่แม่นแบงค์กาโม้บ่นอ  อ้ายเอย

 

 ชาย…อย่าเว้าดังหลายคนสิฮู้  ให่หลูโตนคนบ้านอื่น แน่เด้อ

คันสิบหมื่นพอสู่ได้   ร้อยแสนอ้ายสู่บ่ไหว  นางเอย

พูด…สิบหมื่นพอสู้ได้  ร้อยแสนอ้ายยอมแพ้  นางเอย

 

หญิง…ค่าดองนางสิบล้าน  บ่แพงดอกคันฮักจริง

อ้ายขายสิ่งขายของ     โฮมกันกะพอแล้ว  อ้ายเอย

พูด..ค่าดองสิบล้านมันบ่แพงดอกอ้าย  ขายข้าวปัดลานกะพอ  อ้ายเอย

 

ชาย…จั๊กสิขายหยังแหล่ว  จั่งสิพอมาขอแต่ง

ค่าดองแพงสิบล้าน  แต่งบ่ได้อ้ายบ่มี  นางเอย

ชาย…ข้าวปัดลานขายเมิดแล้วได้เงินสองพันกว่าบาท  ค่าดองเจ้าตั้งสิบล้าน ไกลกันปานยิงแฮ้ง  นางเอย

 

หญิง… ความฮักนั้น  ซื้อขายกันบ่ได้ดอก

เจ้าฮักข่อยข่อยฮักเจ้า  สิบ่เว้าเอาค่าดอง  อ้ายเอย

พูด…คันแม่นเจ้าฮักข้อยอีหลีข้อยสิบ่เอาค่าดอง  อ้ายเอย

 

ชาย…อ้ายนี้คึดฮักเจ้า  ตั้งแรกเหลียวเห็น

จั้กมันเป็นจั่งใด๋   ฮักเจ้าหลายเอากะด้อ  นางเอย

พูด…อ้ายฮักเจ้าอีหลี  แต่บ่ฮู้ว่าเจ้าฮักอ้ายบ่  นางเอย

 

หญิง…ฮักซังนั้น  แม่ให่เก็บไว้ในใจ

อย่าฟ้าวไขวาจา  ห่าบ่จริงคนสิเย้ย

สิเปิดเผยฮักนั้น  นานปีบ่เป็นอื่น

ความฮักยืนจั่งค่อยใบ้  บอกให่ฮุู้กะบ่สาย  อ้ายเอย

พูด…แม่บอกว่าความฮักความชังให้เก็บไว้ในใจ  หลายปีจั่งบอกให้ฮู้กะบ่สาย  อ้ายเอย

 

ชาย…คันบ่คึดซังอ้าย  อ้ายสิหมั่นมาหา

 แบ่งเวลาหัวใจ  ให่อ้ายนำแนจั๊กหน่อย

อย่าให่คอยนานเนิ้น  เดือนปีเปลี่ยนผ่าน

เพราะหัวใจอ้ายนั้น  ฝากเจ้าไว้แต่ผู้เดียว  นางเอย

พูด…อ้ายฝากหัวใจแนเด้อ  นางเอย

 

หญิง…แม่นางเพิ่นสอนไว้  อย่าไว้ใจบ่าวบ้านอื่น

ตื่นมื้อเช้า  เห็นหน่าจั่งว่ามา

คำเว้าจาเชื่อบ่ได้  นานไปมักเป็นอื่น

พื้นเพอ้ายนางบ่ฮู้  มีเมียแล้วหรือว่าใด๋  อ้ายเอย

พูด…นางบ่แม่นธนาคารหัวใจ  รับฝากบ่ได้ดอกจ้า  เหลียวเบิ่งกกหูเหลืองปานขี่หมิ่น  บ่แม่นมือปืนพ่อลูกอ่อนบ่นอ…อ้ายเอย

 

ชาย…อ้ายนี้ปลอดอ้อยซ้อย  เสมออ้อยกลางกอ

กาบกะบ่ห่อ  หน่อน้อยกะบ่แซม  ซั้นแหล่ว  นางเอย

พูด..อ้ายโสดจ้า  เคาะเบิ่งหน้าท้องอ้ายกะได้  มันสิดังติง ๆ นางเอย

 

หญิง…คำว่าปลอดอ้อยซ้อย  ฝอยไปให่มันคล่อง

ความจริงน้องบ่ฮู้   ลายหลังอ้ายน้องบ่เห็น  อ้ายเอย

พูด…คันว่าปอดอ้อยซ้อย แก้ส่งเสื่อให่เบิ่งตี้ละ ย้านแต่ลายปานกั๊บแก้  อ้ายเอย

 

ชาย…อ้ายนี้ถือศีลห่า  บ่มุสาย้านศีลขาด

วาสนามีได้พ้อเจ้า   ใจฮักแล้วจั่งเอ่ยคำ  นางเอย

พูด…อ้ายถือศีลห้า เว้าแต่ความจริง  นางเอย

 

หญิง….คนหนุ่มถือศีลห้า  บ่มีดอกอย่าตั๊วะกัน

มันสิเป็นเวรกรรม  ติดโตไปภายหน้า  อ้ายเอย

พูด..เจ้าตั๊วะข่อยแน่นอน  อ้ายเอย

 

ชาย…อ้ายนี้ถือศีลห้า  รับมายังอุ่นอุ่น

ให้อ้ายหนุนตักเจ้า  จั่งสิฮู้ว่าเรื่องจริง  นางเอย

พูด…คันบ่เชื่อให่อ้ายนอนหนุนตักเบิ่งกะได้  นางเอย

 

หญิง…สิหลอกหนุนตักนั้น  บ่ได้ดอกอ้ายอย่าฝัน

นางฮู้ทันความคึด  อ้ายวางแผนจั่งใด๋ไว้  อ้ายเอย

พูด…สิหลอกแต๊ะอั๋งซั้นติ้อ้าย  อ้ายเอย

 

ชาย…อ้ายบ่ได้หลอกเจ้า  อ้ายเว้าไปตามใจคึด

อ้ายยึดถือคำสัตย์  คันบ่จริงสิบ่เว้า  นางเอย

พูด…ความจริงร้อยเปอร์เซ็นต์  นางเอย

 

หญิง…..คันแม่นจริงคืออ้ายเว้า  เฮาคบกันให้นานก่อน

อ้ายเมือนอนคึดคักแล้ว  มื้อใหม่พุ้นจั่งค่อยมา  อ้ายเอย

พูด..มื้ออื่นจั่งมาใหม่เด้อจ้า  ….อ้ายเอย

 

ชาย…คันเจ้าเว้าจั่งซั้น  แลงมื้ออื่นอ้ายสิมา

มื้อนี้ลาเมือคึด  คือดั่งคำที่นางเว้า

ฮักเจ้าหลายบ่มีมื้อ  เปลี่ยนใจไปเป็นอื่น

ฝันเมิดคืนมีแต่เจ้า  คึดฮอดอ้ายแนเด้อ  นางเอย

พูด…อ้ายเมือก่อนเด้อ  นางเอย

 

หญิง…ให้เมือดีเด้ออ้าย  อย่าขับรถไวหลายเด้อพี่

ขับรถดีดีเมือฮอดบ้าน   ไลน์บอกน้องผู้ถ้าคอง แน่เด้อจ้า  อ้ายเอย

พูด…เมือฮอดบ้านแล้วส่งไลน์บอกนางแนเด้อจ้า  อ้ายเอย


ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *