กลอนไว้อาลัยแม่

มีให้เลือกใช้  9  บทกลอน

………………….

กลอนที่  1

………………..

แด่..คุณแม่

แม่รักลูก  ลูกก็รู้  อยู่ว่ารัก          

แม่ฟูมฟัก  กล่อมเลี้ยง  เคียงถนอม

เหลือบยุงริ้น  มิยอมให้  มาไต่ตอม        

ซักผ้าอ้อม  กล่อมเห่  ผูกเปลไกว

ลูกหัดเดิน แม่ช่วย  ด้วยความรัก           

คอยเอ่ยทัก  ยิ้มให้  ไม่ห่างหาย

ลูกล้มคว่ำ  แม่ช่วยป้อง  ประครองกาย   

ไม่เหนื่อยหน่าย  รักลูก  อย่างถูกทาง

ลูกมีภัย  แม่ปกป้อง ด้วยชีวิต               

ลูกทำผิด  แม่ช่วย  ด้วยความหวัง

คอยประครอง  ป้องลูกให้  ไปถูกทาง       

ส่งถึงฝั่ง  สุขสมหวัง แม้ห่างไกล

มาบัดนี้  แม่จาก  ลูกไปแล้ว                  

เหมือนดวงแก้ว ส่องทาง  สว่างไสว

ลอยละล่อง  ส่องฟ้า  สู่แดนไกล     

สุดจะไขว่  คว้าถึง  ดึงแม่คืน

ชีวิตต่อ  แต่นี้  ไม่มีแม่                

เหลือเพียงแต่  ความเหงา  เศร้าสุดฝืน

น้ำตาเอ่อ ล้นไหล  ในทุกคืน               

ลืมตาตื่น  คราใด  หลับไม่ลง

จงไปดี  มีสุข  เถิดคุณแม่                     

จงพบแต่  ความสุข  ดังประสงค์

เกิดเป็นเทพ  บนสวรรค์  มั่นยืนยง   

ลูกจะส่ง  กุศลให้  ไปหนุนนำ

หากชาติหน้า เกิดใหม่ ได้อีกหน            

ขอเป็นคน  ชูชุบ  อุปถัมภ์

เลี้ยงดูแม่  ตอบแทนคุณ  อุดหนุนนำ    

น้อมรับกรรม  เก่าใหม่ ให้แม่เอง

ด้วยความรักและอาลัยยิ่ง
จากลูกของแม่ทุกคน

………………

กลอนที่  2

……………

แด่…..คุณแม่

แม่ลำบาก  ตรากตรำ  ทำงานหนัก

ได้หยุดพัก ยามนอน ตอนหลับฝัน

ลืมตาตื่น  คราใด  วิ่งใส่งาน

ดูแลบ้าน  เลี้ยงเป็ดไก่  หมูวัวควาย

ครอบครัวเรา  มีหลักฐาน  มีบ้านช่อง

มีพี่น้อง  ญาติสนิท มิตรสหาย

แสนอบอุ่น  แสนสนุก  สุขสบาย

แต่สุดท้าย เหลือเพียงฝัน  เท่านั้นเอง

คุณแม่ลุก  ขึ้นใหม่  ไม่ยอมแพ้

ผิดพลาดแก้  ไม่หวั่นไหว  ใครข่มเหง

สร้างฐานะ ขึ้นใหม่  ด้วยตนเอง

ไม่หวั่นเกรง  ความทุกข์ยาก  ลำบากกาย

แต่ความหวัง กลับกลาย  เป็นไม่แน่

เพราะคุณแม่  เจ็บไข้  ไม่สร่างหาย

เป็นเบาหวาน  กินยาหมอ  รอความตาย

จนสุดท้าย  ต้องพลัดพราก  จากลูกไป

พระคุณแม่ ยิ่งใหญ่ กว่าท้องฟ้า

กว้างใหญ่กว่า  มหาสมุทร สุดขานไข

มากมายยิ่ง  เกินกว่า  จะบรรยาย

ประทับใจ ลูกหลานทั่ว  ทุกตัวคน

ลูกหลานญาติ  มาส่งแม่  ในวันนี้

อุทิศพลี ต้นทุน  บุญกุศล

อุทิศแด่  คุณแม่  กันทุกคน

โปรดจงดล ส่งทางให้ แม่ไปดี

ขอจงสู่  สุคติ  ที่ชอบเถิด

ได้ไปเกิด  ในภพสุข  เกษมศรี

ขอกุศล  ผลบุญ  คุณความดี

ดลให้มี  เป็นได้  ดั่งใจเทอญ

ด้วยความรักและอาลัยยิ่ง

จาก… ลูกหลานและญาติพี่น้องทุกคน

…………………

กลอนที่  3

…………………..

แด่….คุณแม่

ลูกเจ็ดคน  แม่ทนเลี้ยง  เพียงเพราะรัก

อยู่เป็นหลัก  เป็นมิ่งขวัญ  ไม่หวั่นไหว

เมื่อยามทุกข์  โศกเศร้า แม่เข้าใจ

ดุจร่มไทร  ให้วิหก  นกพึ่งพา

คอยแนะนำ  พร่ำวอน   คอยสอนสั่ง

จะนอนนั่ง  ให้เฝ้าฝึก  หมั่นศึกษา

คอยถามไถ่  ให้ใฝ่ดี   มีวิชา

เป็นเครื่องหา  เลี้ยงชีพตน  จนวันตาย

ชีวิตแม่  เป็นแบบอย่าง  ให้แก่ลูก

เดินทางถูก  ถึงฝั่งฝัน  ดั่งมั่นหมาย

ประสบโชค   ประสบสุข  สนุกสบาย

เลี้ยงตัวได้   มีหลักฐาน  มีบ้านเรือน

พระคุณแม่  ยิ่งใหญ่  ในใจลูก

รักพันผูก  ได้พึ่งพา  หาใดเหมือน

จะจดจำ  คำสั่งแม่  ไม่แชเชือน

ทำให้เหมือน  แม่สั่งไว้  อยากให้เป็น

ต่อแต่นี้  ไม่มี  คุณแม่แล้ว

ไร้วี่แวว  หาไหน  ก็ไม่เห็น

เคยปรึกษา  คุยสนุก  ทุกเช้าเย็น

ต่อนี้เป็น  สุดแต่กรรม  จะนำไป

ลูกหลานญาติ  มาส่งแม่  ในวันนี้

ต่างล้วนมี  ใจรักมั่น  ไม่หวั่นไหว

ถึงอยู่ห่าง  แห่งหน  ตำบลใด

ทั้งใกล้ไกล  มาส่งให้  แม่ไปดี

ขอกุศล  ผลบุญ  ลูกหลานสร้าง

เป็นพลัง  ส่งแม่ให้  ไปสุขี

สู่สวรรค์  ชั้นฟ้า  สุขาวดี

อันเป็นที่  สุขสันติ์  นิรันดร์เทอญ

ด้วยความรักและอาลัยยิ่ง

จาก…ลูกหลาน และญาติพี่น้องทุกคน

 …………………

กลอนที่  4

………………….

แด่…คุณแม่

ได้ข่าวร้าย  นอนไม่หลับ  กระสับกระส่าย

น้ำตาไหล  รินรุด  สุดจะฝืน

กราบวิงวอน  เทพไท้  ให้แม่คืน

แม้ดึกดื่น  เพียงใด  หลับไม่ลง

แม่กลับมา  เพียงร่าง  ไร้ชีวิต

เหมือนดวงจิต  พ่อแยก  แตกเป็นผง

ความใฝ่ฝัน  มั่นหมาย  สลายลง

แม้ฝึกปลง  ใจล่วงหน้า  เจียนบ้าตาย

ขอจงสู่  สุคติ  สู่ที่ชอบ

กรรมดีกอบ กุศลสร้าง  ไม่ห่างหาย

โปรดช่วยดล  แม่ให้  ไปสบาย

สู่ที่หมาย  สรวงสวรรค์  ชั้นวิมาน

หากชาติหน้า  เกิดใหม่  ได้อีกหน

ขอเป็นคน  รักแม่  ไม่แปรผัน

เพียงได้พบ ประสบพักตร์ ให้รักกัน

รักผูกพัน  ทุกชาติ  ไม่คลาดคลา

มีอายุ  ยืนยาว  จนเฒ่าแก่

รักดูแล   กันและกัน  ดังปรารถนา

ขอให้รัก  คงมั่น  ดั่งสัญญา

ไปจนกว่า  ฟ้าสิ้น  ดินมลาย

ด้วยความรักและอาลัยยิ่ง

จาก…พ่อ  ลูก ๆ  และญาติพี่น้องทุกคน

………………….

กลอนที่  5

…………………

แด่…คุณแม่

ลูกสิบคน  แม่ทนเลี้ยง  เพียงเพราะรัก

อยู่เป็นหลัก  เป็นมิ่งขวัญ  ไม่หวั่นไหว

เมื่อยามทุกข์  โศกเศร้า แม่เข้าใจ

อยู่ข้างกาย  หลานลูก  ด้วยผูกพัน

ชีวิตแม่  เป็นแบบอย่าง  ให้แก่ลูก

เดินทางถูก  ถึงที่หมาย  ได้ดั่งฝัน

ประสบโชค  มีสุข  ทุกคืนวัน

เป็นมิ่งขวัญ  พันผูก  ลูกร่มเย็น

ต่อแต่นี้  ไม่มี  คุณแม่แล้ว

ไร้วี่แวว  หาไหน  ก็ไม่เห็น

เคยปรึกษา  คุยสนุก  ทุกเช้าเย็น

ต่อนี้เป็น  สุดแต่กรรม  จะนำไป

ลูกหลานญาติ  มาส่งแม่  ในวันนี้

ต่างล้วนมี  ใจรักมั่น  ไม่หวั่นไหว

ถึงอยู่ห่าง  แห่งหน  ตำบลใด

ทั้งใกล้ไกล  มาส่งให้  แม่ไปดี

ขอกุศล  ผลบุญ  คุณแม่สร้าง

เป็นพลัง  ส่งแม่ให้  ไปสุขี

สู่สวรรค์  ชั้นฟ้า  สุขาวดี

อันเป็นที่  สุขสันติ์  นิรันดร์กาล

หากชาติหน้า  เกิดใหม่  ได้พานพบ

ขอประสบ  พันผูก  เป็นลูกหลาน

ได้ตอบแทน  พระคุณท่าน  นานแสนนาน

เหล่าภัยพาล  ไม่มาพราก  เราจากกัน

ด้วยความรักและอาลัยยิ่ง

จาก…ลูกหลาน และญาติพี่น้องทุกคน

 …………………

กลอนที่  6

…………………….

แด่…คุณแม่

ชีวิตแม่  ทนลำบาก  มามากยิ่ง     

ทำทุกสิ่ง  ทั้งทำนา  ทั้งค้าขาย

ทั้งเลี้ยงหมู  เลี้ยงเป็ดไก่ เลี้ยงวัวควาย             

เหนื่อยเพียงใด  ไม่เคยบ่น  ทนหมั่นเพียร

ตื่นแต่ดึก  ฝึกให้รู้  สู้ชีวิต              

ให้รู้ถูก  รู้ผิด คิดอ่านเขียน

ให้ลูกมี  ความหวัง  ตั้งใจเรียน                        

ให้พากเพียร  ให้สินทรัพย์  นับอนันต์

แม่ให้ลูก  ทุกอย่าง  ที่หาไว้

ส่งเสริมให้  ได้มีเป็น  เช่นที่ฝัน

ลูกลำบาก  แม่ช่วย  ด้วยผูกพัน

ต่อเติมฝัน  ให้เป็นจริง  ทุกสิ่งอัน

แม่จึงเป็น  แบบอย่าง  ทางชีวิต

เป็นมิ่งมิตร  จริงแท้  ไม่แปรผัน

ปกป้องลูก  อยู่เป็นสุข ทุกคืนวัน

สุดจะบรร  -ยายครบ  จบพระคุณ

กับเพื่อนพ้อง  น้องพี่  มีแต่ให้

เอาใจใส่  โอบเอื้อ  คอยเกื้อหนุน

กับวัดวา  ศาสนา  เนื้อนาบุญ

คอยค้ำจุน  ปฏิบัติ  ด้วยศรัทธา

ต่อแต่นี้  ไม่มีแม่  ให้เราเห็น

ทุกเช้าเย็น  ไม่มีแม่  คอยห่วงหา

ไม่มีแม่  คอยกำกับ  ซับน้ำตา

ต้องเหว่ว้า  เปล่าเปลี่ยว  อยู่เดียวดาย

พระคุณแม่  ยิ่งใหญ่  กว่าท้องฟ้า

กว้างใหญ่กว่า  มหาสมุทร  สุดขานไข 

มากมายยิ่ง  เกินกว่า  จะบรรยาย

ประทับไว้  ในใจลูก  หลานทุกคน

ขอเดชะ  พระไตรรัตน์  บุญฤทธิ์

โปรดประสิทธิ์  พรชัย  ให้กุศล

ขอเทพไท้  เทวัญ  บันดาลดล

บุญกุศล  เคยทำไว้  โปรดให้คุณ

ขอได้โปรด  ดลบันดาล  ประทานให้

คุณแม่ได้  เสวยสุข  เกษมสุน

สู่สวรรค์  อันสดสวย  ด้วยผลบุญ

อบไออุ่น  ด้วยใจลูก  หลานผูกพัน

หากชาติหน้า  เกิดใหม่  ได้พานพบ

ขอประสบ  พันผูก  เป็นลูกหลาน

ได้เลี้ยงดู  อยู่ด้วยกัน  นานแสนนาน

เหล่าภัยพาล  ไม่มาพราก  เราจากกัน

ด้วยความรักและอาลัยยิ่ง

จาก.. ลูก หลาน  และญาติพี่น้องทุกคน

…………………..

กลอนที่  7

……………………

แด่….คุณแม่

ลูกเจ็ดคน  แม่ทนเลี้ยง  เพียงเพราะรัก

อยู่เป็นหลัก  เป็นมิ่งขวัญ  ไม่หวั่นไหว

เมื่อยามทุกข์  โศกเศร้า แม่เข้าใจ

ดุจร่มไทร  ให้วิหก  นกพึ่งพา

คอยแนะนำ  พร่ำวอน   คอยสอนสั่ง

จะนอนนั่ง  ให้เฝ้าฝึก  หมั่นศึกษา

คอยถามไถ่  ให้ใฝ่ดี   มีวิชา

เป็นเครื่องหา  เลี้ยงชีพตน  จนวันตาย

ชีวิตแม่  เป็นแบบอย่าง  ให้แก่ลูก

เดินทางถูก  ถึงฝั่งฝัน  ดั่งมั่นหมาย

ประสบโชค   ประสบสุข  สนุกสบาย

เลี้ยงตัวได้   มีหลักฐาน  มีบ้านเรือน

พระคุณแม่  ยิ่งใหญ่  ในใจลูก

รักพันผูก  ได้พึ่งพา  หาใดเหมือน

จะจดจำ  คำสั่งแม่  ไม่แชเชือน

ทำให้เหมือน  แม่สั่งไว้  อยากให้เป็น

ต่อแต่นี้  ไม่มี  คุณแม่แล้ว

ไร้วี่แวว  หาไหน  ก็ไม่เห็น

เคยปรึกษา  คุยสนุก  ทุกเช้าเย็น

ต่อนี้เป็น  สุดแต่กรรม  จะนำไป

ลูกหลานญาติ  มาส่งแม่  ในวันนี้

ต่างล้วนมี  ใจรักมั่น  ไม่หวั่นไหว

ถึงอยู่ห่าง  แห่งหน  ตำบลใด

ทั้งใกล้ไกล  มาส่งให้  แม่ไปดี

ขอกุศล  ผลบุญ  ลูกหลานสร้าง

เป็นพลัง  ส่งแม่ให้  ไปสุขี

สู่สวรรค์  ชั้นฟ้า  สุขาวดี

อันเป็นที่  สุขสันติ์  นิรันดร์กาล

หากชาติหน้า  เกิดใหม่  ได้พานพบ

ขอประสบ  พันผูก  เป็นลูกหลาน

ได้ตอบแทน  พระคุณท่าน  นานแสนนาน

เหล่าภัยพาล  ไม่มาพราก  เราจากกัน

ด้วยความรักและอาลัยยิ่ง

จาก…ลูกหลาน และญาติพี่น้องทุกคน

…………………..

กลอนที่  8

…………………

แด่…..คุณแม่

แม่ลำบาก  ตรากตรำ  ทำงานหนัก

ได้หยุดพัก ยามนอน ตอนหลับฝัน

ลืมตาตื่น  คราใด  วิ่งใส่งาน

ดูแลบ้าน  ให้พ่อลูก สุขสบาย

คอยรับส่ง  ลูกไปเรียน  ฝึกเขียนอ่าน                                                                                                             

ทำงานบ้าน  ทุกสิ่ง  สิ้นทั้งหลาย

ยามแบ่งของ  พ่อลูกต้อง ได้ก่อนใคร

แม่สุดท้าย  ได้ที่เหลือ  ถ้าเผื่อมี

แม่ดูแล  พ่อลูก  ปลูกความรัก

อยู่เป็นหลัก  ให้พ่อ  มีศักดิ์ศรี

ฝึกอบรม  บ่มเพาะลูก  ปลูกความดี

ลูกไม่มี  แม่ช่วยเหลือ  คอยเจือจุน 

กับเพื่อนพ้อง  น้องพี่  มีแต่ให้

มีน้ำใจ  โอบเอื้อ  คอยเกื้อหนุน

กับวัดวา  ศาสนา  เนื้อนาบุญ

คอยค้ำจุน  ปฏิบัติ  ด้วยศรัทธา

ต่อแต่นี้  ไม่มีแม่  ให้เราเห็น

ทุกเช้าเย็น  ไม่มีแม่  คอยห่วงหา

ไม่มีแม่  คอยกำกับ  ซับน้ำตา

ต้องเหว่ว้า  เปล่าเปลี่ยว  โดดเดียวดาย     

พระคุณแม่ ยิ่งใหญ่ กว่าท้องฟ้า

กว้างใหญ่กว่า  มหาสมุทร สุดขานไข

มากมายยิ่ง  เกินกว่า  จะบรรยาย

ประทับใจ  พ่อลูก  หลานทุกคน

ขอเดชะ  พระไตรรัตน์  บุญฤทธิ์

โปรดประสิทธิ์  พรชัย  ให้กุศล

ขอเทพไท้  เทวัญ  บันดาลดล

บุญกุศล  ที่ลูกก่อ  พ่อทำมา 

ขอได้โปรด  ดลบันดาล  ประทานให้

คุณแม่ได้  สมมุ่งมาด  ปรารถนา

ได้มีเป็น  สุขสมหวัง  ดั่งจินตนา

เสวยสุข  บนชั้นฟ้า  ให้แสนนาน

หากชาติหน้า  เกิดใหม่  ได้พานพบ

ขอประสบ  พันผูก  เป็นลูกหลาน

ได้ตอบแทน  พระคุณท่าน  นานแสนนาน

เหล่าภัยพาล  ไม่มาพราก  เราจากกัน

ด้วยความรักและอาลัยยิ่ง

จากพ่อ และลูกสาวคนเดียวของแม่

…………………..

กลอนที่  9

…………………

ชีวิตแม่  มีแต่ให้  ไม่รู้จบ

รักเคารพ  ด้วยใจ  ไม่หวั่นไหว

กราบวันทา  ศพแม่  ด้วยอาลัย

น้อมกายใจ  สำนึก  ระลึกคุณ

แม่เลี้ยงลูก  ทุกคน  ด้วยความรัก

ลูกลำบาก  แม่โอบเอื้อ  คอยเกื้อหนุน

ลูกคนไหน  ขัดสน  จนเกื้อกูล

ชี้นำหนุน  ลูกให้  ไปถูกทาง

ลูกมีภัย  แม่ปกป้อง  ด้วยชีวิต

ลูกทำผิด  แม่ช่วย  ด้วยความหวัง

คอยประครอง  ป้องลูกให้  ไปถูกทาง

ลูกถึงฝั่ง   แห่งฝัน  มีบ้านเรือน

พระคุณแม่  ยิ่งใหญ่  ในใจลูก

รักพันผูก  ได้พึ่งพา  หาใดเหมือน

จะจดจำ  คำสอนแม่  ไม่แชเชือน

จะปลูกเรือน  ปลูกรัก  เป็นหลักชัย

มาบัดนี้  แม่จาก  ลูกไปแล้ว

เหมือนดวงแก้ว  ส่องทาง  สว่างไสว

ลอยละล่อง  ส่องฟ้า  สู่แดนไกล

สุดจะไขว่  คว้าถึง  ดึงกลับคืน

ชีวิตต่อ  แต่นี้  ไม่มีแม่                

เหลือเพียงแต่  ความเหงา  เศร้าสุดฝืน

น้ำตาเอ่อ ล้นไหล  ในทุกคืน               

ลืมตาตื่น  คราใด  หลับไม่ลง

จงไปดี  มีสุข  เถิดคุณแม่                     

จงพบแต่  ความสุข  ดังประสงค์

เกิดเป็นเทพ  บนสวรรค์  มั่นยืนยง   

ลูกจะส่ง  กุศลให้  ไปหนุนนำ

หากชาติหน้า เกิดใหม่ ได้อีกหน            

ขอเป็นคน  ชูชุบ  อุปถัมภ์

เลี้ยงดูแม่  ตอบแทนคุณ  อุดหนุนนำ    

น้อมรับกรรม  เก่าใหม่  ให้แม่เอง   

ด้วยความรักและอาลัยยิ่ง
จากลูกของแม่ทุกคน

………………….

กลอนที่  10

……………….

 

ชีวิตแม่  มีแต่ให้  ไม่รู้จบ

รักเคารพ  ด้วยใจ  ไม่หวั่นไหว

กราบวันทา  ศพแม่  ด้วยอาลัย

น้อมกายใจ  สำนึก  ระลึกคุณ

แม่เลี้ยงลูก  ทุกคน  ด้วยความรัก

ลูกลำบาก  แม่โอบเอื้อ  คอยเกื้อหนุน

ลูกคนไหน  ขัดสน  จนเกื้อกูล

ชี้นำหนุน  ลูกให้  ไปถูกทาง

ลูกมีภัย  แม่ปกป้อง  ด้วยชีวิต

ลูกทำผิด  แม่ปลอบใจ  ให้มีหวัง

คอยประครอง  ป้องลูกให้  ไปถูกทาง

ส่งถึงฝั่ง   ยังดูแล  แผ่พระคุณ  

กับเพื่อนพ้อง  น้องพี่  มีแต่ให้

มีน้ำใจ  โอบเอื้อ  คอยเกื้อหนุน

กับวัดวา  ศาสนา  เนื้อนาบุญ

คอยค้ำจุน  ปฏิบัติ   ด้วยศรัทธา

แม่จึงเป็น  แบบอย่าง  ทางชีวิต

ลูกหลานติด  ทำตาม  เฝ้าถามหา

ถึงวันแม่  ลูกหลานต่าง  เดินทางมา

กราบวันทา  รดน้ำ  พร่ำอวยพร

ให้แม่อยู่  เป็นร่ม  โพธิ์ไทรใหญ่

ลูกหลานได้  ฟังคำ  แม่พร่ำสอน

ร่วมสังสรรค์  กันก่อน   กราบลาจร

ทุกขั้นตอน  พันผูก  ลูกร่มเย็น 

มาบัดนี้  แม่ล่วงลับ  ดับขันธ์แล้ว

ไร้วี่แวว  หาไหน  ก็ไม่เห็น

เคยปรึกษา  คุยสนุก  ทุกเช้าเย็น

ต้องหลีกเร้น  กลืนน้ำตา  สุดจาบัลย์

จึงกราบก้ม  ประนมกร  วิงวอนฟ้า

เทพเทวา  ทั่วแคว้น  แดนสวรรค์

โปรดมารับ  คุณแม่กลับ  ไปด้วยกัน

อยู่เป็นสุข  บนสวรรค์  นิรันเทอญ

ด้วยความรักและอาลัยยิ่ง

จาก  ลูกหลานและญาติพี่น้องทุกคน 

 

 

 

 

 

(ยังมีต่อ)


3 thoughts on “กลอนไว้อาลัยแม่

  1. ณภัทร สุขเอี่ยม
    พฤศจิกายน 29, 2013 at 12:10 am (Edit)
    เรียน พ่อครู

    ดิฉันขอความกรุณาพ่อครูช่วยแต่งกลอนไว้อาลัยให้คุณแม่ ในนามของดิฉันซึ่งเป็นลูกสาวและคุณพ่อซึ่งเป็นสามีของคุณแม่ได้ไหมคะ

    คุณแม่สุ อายุ 61 ปี ในวันที่ 21/11/56 ขณะที่คุณแม่ทานอาหารเย็นกับคุณพ่อและเพื่อนๆของท่าน ท่านบอกว่าปวดหัวมาก แล้วล้มพับบนอ้อมอกคุณพ่อ คุณพ่อพาส่งโรงพยาบาลทันที

    หมอแจ้งว่า เส้นเลือดในสมองแตก เลือดในสมองไหลมากไม่หยุด จนกินพื้นที่เกินครึ่งหนึ่งของเนื้อสมองและกระทบแกนสมอง เนื่องจากคุณแม่เกล็ดเลือดต่ำ อันมีสาเหตุมาจากโรคตับ ที่ไม่สามารถผลิตเกล็ดเลือดได้ หากผ่าตัดให้คุณแม่ ก็เสี่ยงกับการช็อคและเสียชีวิตเพราะเสียเลือดขณะผ่าได้ทันที แต่หากต้องการเสี่ยงที่จะผ่า ผลออกมาหากรอดชีวิต คุณแม่ก็แค่ลืมตาได้ แต่หากไม่ผ่าแล้วคุณแม่รอดชีวิต คุณแม่ก็จะเป็นเหมือนเจ้าหญิงนิทรา ทางเลือกที่คุณหมอให้เหมือนไม่มี เพราะผลออกมาแทบไม่ต่างกัน

    ทางดิฉันและคุณพ่อ ตกลงกันที่จะไม่ผ่าตัดให้คุณแม่ คุณหมอบกว่า ระบบการหายใจของคุณแม่ล้มเหลวเนื่องจากก้านสมองถูกทำลาย ไม่สามารถหายใจเองได้ ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจตลอดเวลา ส่วนความดันและหัวใจคุณแม่เต้นอย่างอ่อนแรง คุณหมอบอกอีกว่า แค่รอเวลาที่ความดันและหัวใจของแม่หยุดเต้น ก็ต้องถอดเครื่องช่วยหายใจ เว้นเสียแต่จะมีปาฏิหาริย์ อาการของคุณแม่ทรงตัวอยู่ 5-6 วัน จนญาติทุกคนลงความเห็นว่า คุณแม่ยังไม่ไปคงเป็นเพราะต้องการจะจากไปอย่างสงบที่บ้านเพราะคุณแม่เป็นคนรักบ้านมาก

    ดิฉัน คุณพ่อและญาติปรึกษากันว่า จะทำตามความต้องการสุดท้ายของคุณแม่จึงพาท่านกลับมาบ้าน คุณพ่อจึงได้ไปดำเนินเรื่องการพาคุณแม่กลับบ้าน เมื่อดำเนินเรื่องเสร็จคุณพ่อก็ได้กระซิบข้างหูคุณแม่ว่า พรุ่งนี้เช้าจะได้กลับบ้านแล้วนะ พอถึงตอนเช้าความดันและหัวใจของคุณแม่เต้นเป็นปกติ ราวกับว่าท่านดีใจ

    เมื่อมาถึงบ้านก็ได้นิมนต์พระมา เพื่อให้คุณแม่ได้ทำบุญและถวายสังฆทานก่อนตาย (ท่านไม่รู้สึกตัวหรอกนะคะ) แล้วท่านก็จากไปอย่างสงบในวันที่26/11/56 ท่ามกลางคนในครอบครัว และญาติ มิตร

    คุณพ่อเป็นตำรวจ คุณแม่เป็นแม่บ้าน ดูแลงานบ้านทุกอย่าง และเป็นคนใจดี ชอบทำบุญ เป็นเจ้าภาพทอดกฐิน ทอดผ้าป่า หล่อพระ สร้างกำแพงแก้วและไปทำบุญทุกวันพระ คุณแม่เป็นที่รักของทุกคนเพราะท่านไม่เคยว่าร้ายคนอื่น ไม่เคยเอาเปรียบคนอื่น คุณแม่รักครอบครัวมากและมักจะเสียสละความสะดวกสบายทุกอย่างให้คุณพ่อและดิฉันก่อนเสมอ คุณแม่เอาใจใส่ดูแลคุณพ่อทุกเรื่อง ตัดผมให้คุณพ่อ ตัดเล็บมือเล็บเท้าให้คุณ คุณพ่อจึงรักคุณแม่มาก ตลอดเวลาที่ทราบว่าคุณแม่ป่วยคุณพ่อจะดูแลคุณแม่อย่างดีเสมอ คุณพ่อท่านเสียใจมากเพราะได้ใช้เวลาอยู่กับคุณแม่อย่างเต็มที่เมื่อเกษียณแล้วได้เพียง 3 ปีเท่านั้น ก่อนหน้านี้ต้องทำงานไม่อาจดูแลคุณแม่ได้เต็มที่ ในส่วนของดิฉันคุณแม่ท่านรักดิฉันมากเพราะเป็นลูกสาวคนเดียว แม้ดิฉันจะได้ดูแลตอบแทนพระคุณท่านมาตลอด แต่ยังรู้สึกไม่มากพอ และเสียใจกับการจากไปอย่างกระทันหัน เพระคุณแม่อายุเพียง 61 ปีเท่านั้น

    ข้อความอาจยาวไปสักหน่อย เพราะอยากให้ข้อมูลพ่อครู ต้องขอรบกวนพ่อครูด้วยนะคะ ขอบพระคุณล่วงหน้าค่ะ

    ตอบกลับ
    porkru
    พฤศจิกายน 29, 2013 at 1:44 pm (Edit)
    คุณ ณ พัทร ครับ
    พ่อครูขอแสดงความเสียใจด้วยครับ คุณแม่ท่านเกิดทีหลังพ่อครูร่วมสิบแต่ได้ไปสบายก่อนพ่อครูแล้ว ชีวิตคนเราก็เท่านี้เอง เกิดแก่เจ็บแล้วก็ตาย เรื่องให้ช่วยแต่งกลอนไว้อาลัยคุณแม่นั้น พ่อครูคงต้องขอออกตัวก่อนว่าพ่อครูไม่ใช่นักกลอน แต่ก็จะพยายามเขียนช่วยครับ คุณ ณ พัทร ช่วยขัดเกลาอีกแรงนะครับ

    ตอบกลับ
    porkru
    พฤศจิกายน 30, 2013 at 12:09 pm (Edit)
    คุณ ณ พัทร ครับ
    เมื่อคืนนี้พ่อครูไม่อยู่บ้านจึงไม่ได้เขียนให้ เพิ่งเขียนตัดต่อแต่งเติมเสริมเสร็จเมื่อตะกี้นี้เอง คิดว่าคงพอดีกับงาน ถ้ายังไม่จุใจก็แต่งเติมเสริมใหม่ได้อีกนะครับ พ่อครูได้ย้ายไปไว้ที่หัวข้อกลอนไว้อาลัยแม่เพื่อให้ค้นหาได้ง่ายขึ้นนะครับ สวัสดีครับ

    ตอบกลับ
    ณภัทร สุขเอี่ยม
    พฤศจิกายน 30, 2013 at 2:21 pm (Edit)
    กราบขอบพระคุณพ่อคนูมากค่ะ กลอนไพเราะมาก หนูขออนุญาตินำไปแชร์ในเฟสบุ๊คด้วยนะคะ

    ตอบกลับ
    porkru
    ธันวาคม 1, 2013 at 7:05 pm (Edit)
    คุณ ณ พัทร ครับ
    ด้วยความยินดียิ่งครับ สวัสดีครับ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *