ชักชวนทำบุญ(ผญา)

มี 6 บทกลอน

……………………

ชักชวนทำบุญ 1

……………………

ได้เกิดมาเป็นคนนี้     ก็นับว่าบุญหลาย

สุขสำบายกว่าสัตว์     อื่นใดในโลก

สัตว์เทิงบกในน้ำ     บินบนเทิงอากาศ

ความฉลาดมีหน่อย     บ่เคิงเสี่ยวมนุษย์เฮา

เขาบ่มีเสื่อผ่า    ห่มกายให่ไออุ่น

เหลือแต่โตลุ้นจุ้น    ส่งในน้อยกะบ่มี

ยามเมื่อลมตีต้อง    ฝนตกฮำกะหนาวสั่น

เฮือนซานบ่มีซ่น   ต้องทนสู้ฮอดมื้อตาย

บุญหลายที่ได้เกิด     เป็นมนุษย์หรือคน

แม่นสิจนส่ำใด๋      กะยังมีเสื่อผ่า

มีปัญญาพอได้สร่าง    เฮือนซานบ้านซ่อง

มีพ่อแม่พี่น้อง     ลูงป้าได้เพิงพา

มีวัดวาได้เพิงฮ้อน    สอนใจยามว้าวุ่น

บุญมีจั่งได้สร่าง   ถางทางขึ่นสูสวรรค์

บ่แม่นหวานคำเว้า    เอาปัจจัยพ่อแม่

ทานนี้หละของแท้    ซ่อยเฮาได้ดั่งประสงค์

พุทธองค์ตรัสไว้   มีหรือจนคนแต่ง

กรรมสิแบ่งแยกไว้     มีจนให่ต่างกัน

เพราะว่าบุญบาปนั้น    เป็นคู่คือเงา

เงาหากติดตามเฮา    สู่วันบ่มีเว้น

ยามเฮาพามันเล่น     พามันเต้นแล่น

พามันแอ๊ะแอ่นฟ้อน     เงานั้นกะแอ่นนำ

ยามเฮายกย่างย้าย    ยับย่างไปมา

ยามเฮาพามันนอน    กะอ่อนเอนนอนด้วย

ยามเฮาโตนลงห้วย   ภูผาหลายหลั่น

ขึ้นต้นไม้      ผาล้านด่านเขา

เงากะติดต่อเกี้ยว     เกาะเกี่ยวพันธะนัง

บ่ได้มียามเหิน    ห่างกันไปได้

ฉันใด๋แท้     คือบุญกับบาป

มันหากติดต่อส่น      ตามก้นบ่เซา

คันเฮาทำบุญไว้   สะสมไปเทือละหน่อย

ทานเทือเล็กเทือหน่อย  บุญสิล้นหลั่งนอง  พี่น้องเอย

 

………………………..

ชักชวนทำบุญ 2

………………………

มนุษย์คนบนโลกนี้    มีเป็นไปแตกต่าง

บางคนทุกข์ยากไฮ้   บางคนได้เป็นเศรษฐี

บางคนมีเงินใช้      บ้างทุกข์หลายได้ยืมเพิ่น

บางคนเงินหนีหน่า     หาพ้อแต่ทุกข์จน

บางคนฮูปฮ่างฮ้าย    ยางก๋ายทางหมากะเห่า

บางคนเถ่าแก่แล้ว      สาวส่ำน้อยกะบ่ปาน

บางคนฝันดีได้     เลขดีขี่ถืกป่อง

บางคนนอนจ่องหง่อง    สิตายแท้กะบ่ตาย

บางคนง่ายทุกอย่างได้      มีเป็นทุกสิ่งอย่าง

บางคนนั่งฮ้องไห่      ภัยฮ้ายหุ่มแห่แหน

บางคนแฟนอ้อมหน่า     อ้อมหลังทุกหนแห่ง

บางคนนอนแห่งแล้ง     แฟนสิซ้อนกะบ่มี

พุทธองค์ตรัสชี้     สาเหตุเพราะบุญกรรม

ผู้กระทำกรรมดี     สิฮางมีดีได้

กรรมดีสิส่งให่    ได้มีเป็นทุกสิ่งอย่าง

ทางชีวิตข้างหน่า    สิพานพ้อสุขสำบาย

คันแม่นตายไปแล้ว    สิได้ไปเกิดเทิงสวรรค์

สารพันความสนุก    สุขสำบายหายฮ้อน

ยามกินนางฟ้าป้อน     ยามนอนนางฟ้ากล่อม

คอยจอบซอมความคึดเจ้า     ว่าอยากได้สิ่งใด

สิคอยดลบันดาลให่      สมใจเจ้าคึดอยาก

สิได้มากได้หน่อย    กรรมเก่าเจ้าสิซอยดล

คนใดทำกรรมฮ้าย    กรรมสิไล่นำหลัง

คันนำทันสิดานดล     คือดั่งเฮาเคยทำไว้

แม่นสิแล่นไปลี้     อยู่หม่องใด๋กะตามซาง

กรรมสิอยู่เลาะข่ าง   คอยเมี้ยนอยู่คู่ยาม

มีผู้ถามพระพุทธเจ้า    ว่าสาเหตุเป็นเพราะหยัง

พุทธองค์เลยตรัส    เป็นพระคาถาสอนไว้

ว่า กัมมุนา  วัตตะตี  โลโก

สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม

กัมมัง สัตเต วิภัชชะติ ยะถีทัง หีนัปปะนีตะตายะ

กรรมเป็นเครื่องจำแนกสัตว์ให้ไปดีหรือไปร้าย

ไผทำกรรมอันใดไว้     ต้องใช้กรรมสาก่อน

ผัดผ่อนกรรมบ่ได้    ทำกรรมไว้ต้องใช้กรรม

ไผทำกรรมดีไว้      ได้ดีนั้นคักแน

ไผทำกรรมชั่วฮ้าย     กรรมไล่เมี้ยนแน่นอน

ตอนเฮามีกรรมฮ้าย     ย่างก๋ายทางหมากะเห่า

เฮือนเฮาพอได้ซ่น    ไฟกะไหม่ตื่มแถม

แนมนำหยังกะบ่พอสิได้     เฮ็ดอันใด๋กะปี้ป่น

ตั้งแต่ต้ดอยู่ก้น        ยังโงโค้งขึ่นใส่ดัง พี่น้องเอย

…………………….

ชักชวนทำบุญ 3

……………………

เกิดมาจนชาตินี้    ย้อนชาติเก่าคราวหลัง

เฮาบ่เคยทำทาน    ขี่ถี่หลายเหลือฮ้าย

หาเงินเก็บกำไว้    เต็มโถงเต็มไถ่

บ่ให้ไผทั้งสิ้น     กินทานสร้างบ่กระทำ

กรรมดีบ่สร้างไว้   เถิงยามตายเกิดชาติใหม่

เอาเงินไปนำบ่ได้    ลูกหลานให่แค่บาทเดียว

ดวงวิญญาณท่องเที่ยว     หาหม่องเกิดตามกรรม

เพราะบ่เคยทำบุญ     หนุนให้เกิดหม่องดีได้

เกิดมาพ้อแต่ไข้  เจ็บเป็นเอ็นอุ่น

ทุนบ่มีทุกข์ยาก  หาใส่ปากกะบ่พอ

ได้แต่ขอรับจ้าง   ถางป่าขุดโพน 

 

 

มีแต่จนกับทุกข์     สุขบ่มีพอดี้

ใกล้สิมีเป็นได้     ผัดหนีไปไกลห่าง

ใกล้สิได้ขี่ช้าง     เจ็บท้องขี่ผัดแล่นมา

ย้อนผลาเฮาหน่อย    ได้แต่คอยหมากม่วงหล่น

บ่ทันเจ้าของต้น     เพิ่นสอยได้ก่อนเฮา

โรคกะหลายหุ่มเข้า     เทิงเบาหวานโรคปอด

โรคมะหลอดปอดป่อง     เทิงยืงท้องปวดขา

หาหมอหยากะบ่ถืก     หาหมอธรรมกะบ่ส่วง

เวรกรรมหน่วงเหนี่ยวไว้     สิไคขึ้นผัดจ่องลง

เป็นมะลวยควยข่วง    เป็นมะล็อกง็อกง่อย

เป็นคนจ่อยผัดท้องปุ้ง     เป็นคนอ้วนดากแป

สีกะสีแหล่แหล่     ดำ ดำ หม่น หม่น

ปานคนหมอบอกมื้อ    สิเมือบ้านเก่าหลัง

หมากสตังค์ที่เก็บไว้    ให้หมอยากับหมอส่อง

มวลหมู่ชาวพี่น้อง    คองเล่นโบกบาดท่าตาย

ชีวิตวายลงแล้ว     กะวนเวียนเป็นคือเก่า

ย้อนว่าวัดบ่เข้า     ทานศีลนั้นบ่ได้ทำ  พี่น้องเอย

…………………………

ชักชวนทำบุญ 4

……………………….

บุญเฮาหลายจั่งได้เกิด    เป็นมนุษย์หรือคน

แม่นสิจนหรือทุกข์     ส่ำใดกะยังมีเสื่อผ่า

มีปัญญาพอได้สร่าง     เฮือนซานบ้านซ่อง

มีพ่อแม่พี่น้อง     ลูงป้าได้เพิงพา

มีวัดวาได้เพิงฮ้อน     สอนใจยามว้าวุ่น

ได้ทำบุญสืบสร่าง    ถางทางขึ้นสู่สวรรค์

มื้อนี้นั้น      วัดมีงานบุญผ้าป่า

ฮวมศรัทธาพี่น้อง     กินทานส่างส่วนกุศล

ฮวมผลบุญเอาไว้  เทือตายเกิดชาติใหม่

พอได้ซูซอยให่     ไปเกิดพ้อหม่องดี

คันอยากมีเป็นได้     ให่ตั้งต่อทำบุญ

คุณความดี     ให่รักษาคงมั่น

การกุศลสร้าง     ศีลทานให่หมั่นแก่น

วางแผนไว้ล่วงหน้า      เฮ็ดให่ได้ดังแผน

มาฮอดแดนบุญแล้ว     เฉยเลยมันบ่แม่น

บาดที่กลับฮอดบ้าน     จังคึดพ้อบ่ได้บุญ

เชิญคุณลูงคุณป้า      อาวอาทุกทุกท่าน

มาทำทานสืบสร้าง     เป็นทุนไว้ก่อนตาย

วางแผนการณ์เอาไว้      สิไปเกิดเป็นหยัง

ยามเฮายังบ่ตาย      อย่าลืมตนว่ายังน้อย

กรรมเวรคอยจอบเจ้า     เฝ้าแยงทุกเช้าค่ำ

กรรมบ่เคยละเว้น     บ่เห็นหน้าแก่ผู้ใด

คันเฮาทำบุญไว้     แม่นกรรมไล่นำหลัง

บุญสิค่อยนำทาง    ให่ห่างไกลกรรมได้

คือดังมอเตอร์ไซด์ได้     น้ำมันดีขี่ง่าย

หมาหุ่มไล่บ่ต้องย้าน     มันไล่ได้กะบ่ทัน

อานิสงส์ทานนั้น     คือให่ฮ่างให้มี

อานิสงส์ของศีล     คือให่ดีงามพร้อม

หลอมรวมเข่า      เป็นฮ่างมีสวยหล่อ

คันไผอยากพบพ้อ     ทานศีลนั้นให่หมั่นทำ…พี่น้องเอย

…………………………

ชักชวนทำบุญ 5

ศรัทธาหัวเต่า

……………………….

ใจของคนเฮานั้น     ผันแปรมื้อฮ้อยเทือ

ลางเทื่อดีลางเทือฮ้าย  เอาแน่นั้นบ่มี

ยามใจดีจ๊กเงินแล้ว ว่าสิทานนำเพิ่น

ย้านเงินบิ่นแบ้งค์ร้อย สิทานหน่อยกะเล่าเซา

ได้ยินคำโฆษกเว้า  อานิสงส์ทานประเสริฐ

บุญสิเกิดแก่ผู้ให้  ใจขึ้นคึดอยากทาน

จนว่าโถงยานย้อน   จ๊กเงินหลายร้อยเทือ

จนเหื่อมือย้อยเข้า   เงินเจ้าจนอ่อนแหลว

ศรัทธาจั่งนี้แหล่ว   เอิ้นศรัทธาหัวเต่า

คาดลาดออกคาดลาดเข่า  บ่มีหมั่นเที่ยงตรง

อานิสงส์กะอยากได้  เสียดายเงินย้านมันบิ่น

บ่กินอยากอิ่มท้อง  สิอิ่มได้บ่อนใด๋

ตัดสินใจซื้อเนื้อ  เสียดายเกลือเนื้อสิเน่า

บุญที่เฮาสร่างนั้น  ศรัทธาหมั่นจั่งแม่นแนว

ตกลงใจทานแล้ว ทานเลยมันจั่งแม่น

คันเฮาจ๊กออกเข่า  เต่าสิเอิ้นว่าครูบา  ..พี่น้องเอย

…………………….

ชักชวนทำบุญ  6

บุญบาป

……………………

ยามเฮาเกิดมานั้น  บ่มีหยังจั๊กอย่าง

มาแต่โตล้อนจ้อน  ส่งในน้อยกะบ่มี

เฮามาสู่โลกนี้  ได้มีเป็นตั้งหลายอย่าง

ทั้งเงินทองรถบ้าน   นาฮั้วไฮ่สวน

เฮามีจนครบถ้วน   สรรพสิ่งอำนวยสุข

แต่กะหนีความทุกข์   ย้อนสังขารบ่พ้น

บ่ว่าจนมีนั้น   เป็นนำกันคือเจ็บป่วย

เคยหร่อสวยเป็นผู้ฮ้าย  ยานตวบต้วยจ่อยผอม

ผมบ่ย้อมหงอกขาว   สีดอกเลาแป่งแซ่ง

แฮงเคยหลายกะเหลือหน่อย  ถอยหลังล้มท่าเดียว

เหลียวเห็นคนเป็นสองหน้า  สี่หูตาหน้าเปิงเคิง

เบิ่งตั้งเหิงกะจั่งฮู้   หลานกูตั๊วนี่นึกว่าไผ

บาดถึงคราวตายนั้น  ไผมันห้ามบ่อยู่

แม่นสิรวยล้นฟ้า  เกิดมาแล้วกะต้องตาย

บ่มีไผเอาไปได้  สรรพสิ่งเงินทอง

ทรัพย์สมบัติทั้งผอง  เอาไปนำบ่ได้

เงินบาทเดียวลูกหลานให้  กะยังคงคือเก่า

เขี่ยเอาตอนแจกข้าว  พากันเว้าเงินปากผี

เหลือแต่ชั่วดีฮ้าย  ติดโตเฮาไปสู่บ่อน

ตอนเฮาตายจั่งสิฮู้  ว่าตายแล้วยุ่งส่ำใด

กรรมดีดึงเฮาขึ้น  กรรมชั่วทรามผัดมาจ่อง

สิขึ่นสวรรค์ค้องน้อง  ผัดจ่องไว้เป็นเผดผี

หม่องใดดีสิไปเกิด   ผัดยาดแย่งบ่ทันเขา

ได้แต่เนาทนทุกข์   เป็นเผดผีบ่มีหม่องจั้ง

หวังลูกหลานทำบุญให้  หลายปีกะบ่เฮ็ดให่จักเทือ

สิเมือบอกพวกเขากะบ่ได้  ยมบาลฮ้ายบ่ให้มา

ย้อนผลาทานหน่อย คอยบุญทำกรรมแต่ง

แฮงบ่พอสิส่งไปเกิดได้ ยมบาลให่ซอยงาน

ทั้งล้างจานล้างหม้อ ก่อไฟใส่กระทะใหญ่

ไล่แทงพวกที่ทำบาปฮ้าย  ถีบลงหม้อแม่นเมื่อยหลาย

คันแม่นทำบุญไว้  เถิงยามตายสิบ่ยาก

ตายจากไปมื้อนี้   มีผู้เอิ้นขึ้นสวรรค์

แห่นำกันยืดยืด  ขึ้นสวรรค์เมืองม่วน

นางฟ้าชวนไปนอนซ้อน   เมืองฟ้าจังแม่นหลาย

สนุกบายสนุกคั้น  สาวสวรรค์จนว่าเมือย

ผู้เพินเคยขึ่นสวรรค์บอกไว้  ฟังแล้วให้ฮำฮอน

ตอนยังเป็นคนนั้น  หมั่นทำบุญเอาไว้แน

บุญบาปนั้นของแท้  ดูแลเจ้าบาดท่าตาย  ซั้นแหล่ว  พี่น้องเอย


6 thoughts on “ชักชวนทำบุญ(ผญา)

  1. Nice post. I learn something more challenging on different blogs everyday. It will always be stimulating to read content from other writers and practice a little something from their store. I’d prefer to use some with the content on my blog whether you don’t mind. Natually I’ll give you a link on your web blog. Thanks for sharing.

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *