สรภัญญะ

เขียนตามคำขอ ครับพี่น้อง

………………..

กลอนบูชาพระ

………………..

มาลาดวงดอกไม้         มาตั้งไว้เพื่อบูชา

ขอบูชา แด่พระพุทธ             ผู้ได้ตรัส สะรู้มา

ขอบูชาแด่พระธรรม             ผู้ชักนำ  ให้ทำดี

ขอบูชาแด่พระสงฆ์               ผู้ดำรงในศีลธรรม

ดอกไม้และธูปเทียน             อันพวกข้าเพียรนำมา

ขอบูชาสามพระองค์             น้อมกายลงไหว้วันทา

ด้วยกายและวาจา                  พร้อมด้วยใจไม่ลังเล

ไหว้ที่หนึ่งไม่หันเห              ระลึกคุณพระสัมมา

ไหว้ที่สองน้อมวันทา           พระธรรมมาผู้ชี้นำ

ไหว้ที่สามพึงจดจำ                คุณพระสงฆ์ผู้ทรงศีล

ขอกุศลและผลบุญ                ช่วยเกื้อหนุนให้เสียงดี

แข่งขันในวันนี้                      เสียงฮ้องดี ดั่งตั้งใจ

……………….

กลอนลา 1

……………..

กราบลา  คุณพระพุทธ             คุณพระธรรม  คุณพระสงฆ์

อาจารย์  เณรทุกองค์                 ทั้งซือกง  กรรมการ

หากแม้น  สารภัญ                     พวกดิฉัน  ไม่ถูกใจ

ขอโทษ  โปรดอภัย                   โปรดเห็นใจ  ผู้เฮียนใหม่

หากมีกรรมอันใด                     ได้ทำไป  โดยตั้งใจ

หรือไม่  ได้ตั้งใจ                       ขอเวรภัย  อย่าได้มี

คุณพระศรี  โปรดอภัย              และอวยชัย  ให้โชคดี

อายุยืน  ได้หมื่นปี                     เป็นเศรษฐี  ทุกคนเทอญ

…………………….

กลอนลา  2

……………………

กราบลา  คุณพระพุทธ   คุณพระธรรม  คุณพระสงฆ์

อาจารย์  เณรทุกองค์                 ทั้งซือกง  กรรมการ

หากแม้น  สารภัญ                     พวกดิฉัน  ไม่ถูกใจ

ขอโทษ  โปรดอภัย                   โปรดเห็นใจ  ผู้เฮียนใหม่

หากมีกรรมอันใด           ได้ทำไป  โดยตั้งใจ

หรือไม่  ได้ตั้งใจ                       ขอเวรภัย  อย่าได้มี

คุณพระศรี  โปรดอภัย              และอวยชัย  ให้โชคดี

ลาก่อน  เพียงเท่านี้                   จงอยู่ดี ทุกท่านเทอญ.

……………

กลอนลา 3

…………..

พวกดิฉัน  จากบ้านนา       ตั้งใจมา  เข้าแข่งขัน

สารภัญ เสริมงานบุญ      เพื่อเป็นทุน  ชาติต่อไป

ขอบคุณ  ทุกแรงใจ   ขอรับไว้  ด้วยไมตรี

ทุกคณะ  มาวันนี้          ร้องเพราะดี  จับหัวใจ

บัดนี้  ถึงเวลา       ต้องกราบลา  ด้วยอาลัย

กราบพระ  รัตนตรัย       ด้วยหัวใจ  ใสศรัทธา

กราบลา ท่านสมภาร       กรรมการ ท่านผู้ฟัง

จงสดชื่น และสมหวัง      ดั่งตั้งใจ ทุกท่านเทอญ
………………………………………………………………………………………………………………

กลอนแข่งขันในงานมหกรรมภูมิปัญญายกระดับคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุสร้างอาหารปลอดภัยเทิดไท้มหาราชินี  ที่สนามมิ่งเมือง สกลนคร  ตุลาคม  2551

………………………………………………………………………………………………………………

……………………………

1. ชายหญิงร้องพร้อมกัน

…………………………..

ได้พ้อ กันวันนี้                        แสนดีใจ เหลือจะกล่าว

พวกเรา เจริญศิลป์                   จากแดนดิน ป่าดงไพร

ตั้งใจ มาแข่งขัน                       สรภัญ เมืองสกล

สิมวน หรือบ่ม่วน                   ขอเชิญชวน ลองฟังเบิ่ง

…………………………….

2. ฝ่ายหญิงร้องถาม

……………………………

สวัสดี พ่อทั้งหลาย                  แสนดีใจ ได้พบกัน

ด้วยรัก และผูกพัน                   ได้พบกัน ดีเหลือเกิน

เพลินใจ ได้พบหน้า                 แสนเพลินตา ได้พบกัน

หน้าตา พ่อเบิกบาน                 พ่อยิ้มหวาน ปานผู้บ่าว

ขาวงาม บ่จ่อยอ้วน                  หุ่นสมส่วน งามละออ

พ่อเอย จงเมตตา                      ตอบแม่มา เฮ็ดจังใด

…………………………………

3. ฝ่ายชายร้องตอบ

…………………………………

สวัสดี ครับแม่คุณ                    ผู้รุ่นราว คราวเดียวกัน

พ่อนั้น ยังแข็งแรง                    มีแฮงหลาย ไม่เจ็บป่วย

ย้อนพ่อ มีตัวช่วย                     ประกอบด้วย ห้าตัว อ

อ ที่หนึ่ง คืออาหาร                  รับประทาน วันห้าหมู่

อ ที่สอง ออกกำลัง                  ลุกยืนนั่ง วิ่งทุกวัน

อ ที่สาม อุจจาระ                     เป็นเวลา วันละหน

อ ที่สาม คืออากาศ                  ปราศจาก มลภาวะ

อ ที่ห้า คืออารมณ์                   บ่จ่มป้อย ฮ้ายผู้ใด

หากแม้น เจ้าทำได้                  จะสำบาย และมีแฮง

แข็งแรง ปานช้างสาร               นกเขาขัน จู้ฮุกกรู

………………………………….

4. ฝ่ายหญิงร้องขอบคุณ

………………………………….

ขอบคุณ ค่ะคุณพ่อ                  ที่บ่อำ ความรู้เลย

พ่อเฉลย ให้เราฟัง                    แถมสตางค์ ก็ไม่เอา

พวกเรา จะทำตาม                   คำแนะนำ ทั้งห้า อ

โปรดรอ ดูพวกเรา                   มาคราวหน้า สวยกว่าเดิม

…………………………………….

5. ชาย หญิงร้องพร้อมกัน

…………………………………….

กราบลา ท่านประธาน             กรรมการ ท่านผู้ฟัง

หวังใด ให้สมใจ                      ขอพระตรัย จงช่วยดล

ทุกคน จงมีสุข                         แสนสนุก สุขสำบาย

หวัดไอ ให้ไกลห่าง                 ได้พบทาง ที่รุ่งเรือง

เป็นบ่าว สาวส่ำน้อย               ห้าร้อยปี งามคือเก่า

บ่แก่ และบ่เฒ่า            ดังที่เจ้า ได้ใฝ่ฝัน

นอนหลับ ได้เงินพัน               คันนอนฝัน ได้เงินหมื่น

ตื่นขึ้น ให้มั่งมี                         เป็นเศรษฐี ทุกท่านเทอญ

……………………………

กลอนพบกันวันสงกรานต์

…………………………..

บ้านเฮาเจริญศิลป์             ถิ่นเสียงแคนแดนอีสาน

ฟังแคนแสนเบิกบาน         สุขสำราญบ้านของเฮา

ทำนองสุดสะแนน              จากเสียงแคนแสนจะเศร้า

เสียงแคนดลใจเฮา            ให้คึดฮอดเจริญศิลป์

ดอกคูณเหลืองเต็มต้น       ช่วยดลใจให้ถวิล

เมษาเฮาคืนถิ่น                  จากแดนดินในต่างแดน

กราบบิดรและมารดา       กินข้าวปลาสุขใจแสน

ฟังลำและเสียงแคน           สุดสะแนนแสนดีใจ

ก่อนนอนเก็บดอกคูณ        กลิ่นละมุนที่บานใหม่

บูชาพระด้วยใจ                 ก้มกราบไหว้ด้วยศรัทธา

บ่ายมาเล่นสงกรานต์        กราบมารดาและบิดร

ขอพรให้โชคดี                  ก่อนที่ลูกต้องจำลา

ดอกคูณร้อยมาลัย            ฝากหัวใจให้ห่วงหา

มาลัยแทนสัญญา             ถึงปีหน้ามาพบกัน

ด้วยรักและผูกพัน             ให้มั่นคงยั่งยืนนาน

พบกันวันสงกรานต์           เหล่าลูกหลานเจริญศิลป์

…………………

กลอนการะเวก

…………………

โอ่โอการะเวก   ร้องเป็นเอกในป่าเขา

เสียงเจ้าวิเวกไป  ใจสะท้านทั้งวังเวง

หมู่นกทั้งน้อยใหญ่  ล้วนดีใจร้องส่งเสียง

ขับขานร้องบรรเลง  เป็นเสียงเพลงในพงไพร

ฟังไปให้คำนึง    คิดถึงคนที่จากมา

คืนนี้ไม่เห็นหน้า   ไม่รู้ว่าเป็นฉันใด

สบายดีหรือไร   คิดถึงกันบ้างไหมหนอ

ยิ่งคิดน้ำตาคลอ   ระทดท้อทุกทุกคน

จนใจต้องจำลา  จากนกมาด้วยอาลัย

วันหน้าจะกลับไป   ฟังเจ้าใหม่อีกสักครา

เดินทางมาแข่งขัน  สระภัญในวันนี้

ผ่านป่าดงพงพี   จนถึงที่การแข่งขัน

พรรณนาเรื่องสำเนียง  เสียงนกร้องในป่าเขา

เอามาฝากผู้ฟัง   นิฏฐิตังเท่านี้เทอญ


………………..

กลอนสุริวงค์

……………….

กล่าวถึงสุริวงค์  เข้าในพงไพรพนา

ตามแม่ชื่อพิมพา  ถูกไล่มาจากนคร

บิดรหลงเมียน้อย  ปล่อยลูกไปไล่เมียหนี

พิมพาต้องหลบลี้  พาลูกหนีเข้าดงดอน

กินนอนร่อนเร่ไป  น้ำตาไหลไห้สะอึ้น

ทุกข์ท้อและขมขื่น   กลืนน้ำตาทุกคืนวัน

รำพันเศร้าโศกา  กรรมใดมาไล่ย่ำยี

หรือว่าชาติก่อนนี้   เราเคยพรากแม่ลูกนก

ชาตินี้กรรมจึงตก   ตอบสนองต้องใช้กรรม

กรรมดีไม่เคยทำ   หรืออย่างไรโอ้อกเอ๋ย

ชาตินี้จึงไม่เคย  ได้พบพานความสำบาย

หนีตายจากเมืองมา  ซ่อนกายาในป่าเขา

ชีวิตลูกและเรา   จะรอดตายได้จั่งใด

คิดไปยิ่งโศกา   เช็ดน้ำตาที่ไหลนอง

ประครองลูกน้อยไว้  น้ำตาไหลเป็นสายธาร

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

data-matched-content-ui-type="image_stacked"

5 thoughts on “สรภัญญะ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *